Wêz Handich/DOW/TFS 1 – Rigtersbleek 1

Wêz Handich/DOW/TFS 1 – Rigtersbleek 1

Eindelijk was het weer zover, de eerste competitiewedstrijd stond op het programma deze week. Het voelt als een eeuwigheid geleden dat er punten verdiend konden worden met een potje korfbal. Na de laatste competitiewedstrijd van het afgelopen seizoen hebben we niet stilgezeten. We hebben waar het mocht, doorgetraind en in de zaal werden we door onze coach uitgedaagd met allerlei groepsopdrachten. Toch blijft trainen en wedstrijden spelen het leukst en is dat teamgevoel en de energie op zo’n wedstrijddag wat de sport extra leuk maakt. En na een aantal oefenwedstrijden te hebben gespeeld, stond afgelopen zaterdag de Friese ploeg Wêz Handig op het programma voor ons.

Gezien het feit dat deze ploeg uit het hoge noorden van ons land komt, hadden we een flinke autorit voor de boeg met onderweg een korte pauze bij de ouders van Wybren. Hier werden we, net zoals de vorige keren, hartelijk ontvangen met een kopje thee of koffie, zelfgebakken cake en andere verwennerijen. De slotfase van de wedstrijd van het tweede werd op de voet gevolgd met dank aan Nonglak, die als support bij het tweede aanwezig was.

Na een spannende slotfase pakten we onze spullen weer en stapten we in de auto voor het laatste stukje van de rit. Eenmaal aangekomen bij de club uit Rottevalle begon zelfs het zonnetje te schijnen en konden we ons klaarmaken voor de wedstrijd. We waren vertrokken met acht spelers, onze coach Quenda en onze begeleidster Inge. Een aantal spelers van het tweede zaten op dat moment in de auto vanaf hun eigen wedstrijd om ons in Friesland te versterken; toppers!

Tijdens de warming-up leek het er even op dat we de wedstrijd in de regen zouden moeten gaan spelen, maar gelukkig was het na een bui van enkele minuten droog op het moment dat de wedstrijd begon. De familie Kortstra was inmiddels ook gearriveerd en we begonnen dan ook vol enthousiasme aan de wedstrijd. Een wedstrijd die spannend en erg fysiek zou worden. We kwamen al snel op voorsprong, maar hadden ook moeite met de druk van de Friezen. Het lukte ons redelijk om geduldig te blijven en gestaag onze voorsprong uit te bouwen tot 3-6. Maar Wêz Handig is een stugge ploeg met kwaliteit, dus het werd zeker geen makkelijke pot. Gedurende de eerste helft liepen beide ploegen redelijk gelijk op en was er veel beleving, ook naast het veld.

Ongeveer tien minuten voor de rust moest ik helaas met een blessure van het veld af en kon Elke, die vanaf het tweede was doorgereisd, gelijk het veld betreden. Ook in deze laatste periode voor de rust bleef het gelijk opgaan. Ook vanaf de bank werd er volop meegeleefd met ieder doelpunt en elke onderschepping. Met een minieme voorsprong gingen we vervolgens de rust in.

De tweede helft werd vol goede moed gestart. In de rust waren een aantal aanscherpingen gedaan, dus hopelijk zouden we in de tweede helft in staat zijn om de voorsprong te vergroten. Helaas lukte dit niet gelijk. Voor beide ploegen werden de doelpunten schaarser, wat de spanning in de wedstrijd nog eens vergrootte. Uiteindelijk besloot Quenda uit tactische overwegingen om Mick en Stan van vak te laten wisselen. Hierdoor kwam er in één van de vakken meer dreiging waardoor we meer kansen kregen. Toch werd er in de gehele tweede helft maar weinig gescoord en vorderde de wedstrijd steeds meer. De hele tijd was het verschil één à twee doelpunten en richting het einde van de wedstrijd kwam het zelfs een aantal keer gelijk te staan. Genoeg reden om vlak voor tijd nog een time-out aan te vragen om het plan van aanpak voor de slotfase duidelijk te maken. Een slotfase die ongelofelijk spannend bleek te zijn. Gelijk na de time-out wisten wij een doelpunt te maken, waardoor de hele bank en onze supporters uit hun dak gingen. Maar een halve minuut later kregen we helaas ook een tegendoelpunt te incasseren en was het de tegenstander die enorm blij was. Uiteindelijk gaf de scheidsrechter het eindsignaal van de wedstrijd en gingen we met een 15-15 eindstand van het veld af.

Van deze wedstrijd kunnen we weer leerpunten meenemen naar volgende week, waarin we op sommige momenten iets volwassener kunnen spelen. Over het algemeen hebben we hard gewerkt en was er genoeg beleving. Ook de mensen van twee, die door zijn gereisd, wil ik graag (en dan spreek ik denk ik namens iedereen) bedanken. Op naar volgend weekend, waar we hopelijk velen van jullie weer mogen zien!

Groetjes Evy