De Wâlden 1 – Rigtersbleek 1

De Wâlden 1 – Rigtersbleek 1

Afgelopen zaterdag was een mooie en belangrijke dag voor onze selectie. Het tweede speelde een belangrijke wedstrijd in Hengelo en voor ons vlaggenschip stond er ook een mooie pot op het programma. In Oentsjerk stond ons De Wâlden te wachten, maar voor die tijd stond er voor ons een lekkere maaltijd klaar bij de ouders van Wybren. Voor de tweede keer dit seizoen kregen we hier een heerlijk kopje soep met broodjes en een aantal Friese lekkernijen. Allemaal om genoeg energie op te doen om daarna te kunnen knallen in de wedstrijd.

Het was een wedstrijd waarin we begonnen in een iets andere opstelling dan anders. Wim speelde in de basis en ook Han mocht zijn debuut maken als basisspeler in het eerste. De anderen waren zo snel mogelijk vanuit Hengelo naar Oentsjerk gereden om op tijd te zijn voor de wedstrijd zaten dan ook vanaf het eerste fluitsignaal op de bank om ingewisseld te kunnen worden en ons aan te moedigen.

En dat bleek nodig, want hoewel het aan inzet niet ontbrak, lukte het ons niet om tot doelpunten te komen. Het werd al vrij snel 2-0 en hoewel daarna al vrij snel de 2-1 viel, waren we niet in staat om het gat te dichten. Sterker nog, De Wâlden liep steeds verder uit en wij verloren meer en meer de grip. Vooral in verdedigend opzicht maakten we verkeerde keuzes en hadden we het lastig, maar ook aanvallend kwamen we moeilijk tot scoren. Op een gegeven moment was er zelfs een verschil van acht doelpunten. Dit maakte ook dat Quenda al snel ging wisselen om het tij te keren en dit leek te werken. Hoewel het ons niet gelijk lukte om het gat te dichten, kwamen we langzaamaan steeds dichterbij en kwamen we vlak voor rust op een verschil van vijf. Dat betekende dat we gingen rusten met een 14-9 tussenstand.

In de rust werd gezegd dat we er zeker nog niet waren, maar dat er kansen voor ons lagen. De Wâlden verloor de grip op de wedstrijd die ze in het begin zo lang hadden gehad en wij gingen beter verdedigen en kwamen makkelijker tot goede kansen. We moesten vechtlust blijven tonen en knetterhard blijven werken en dan zou er een kans zijn om te winnen.

En met zo’n houding kwamen we de kleedkamer ook uit, gretig en met de wil om te winnen. En dat was ook te zien in de tweede helft. Gelijk de eerste aanval na rust maakten we de 14-10 en later werd het 14-11. Natuurlijk bleef ook De Wâlden scoren, maar het lukte ons om steeds dichterbij te komen en uiteindelijk gelijk te maken, 16-16. Daarna bleef het gelijk op gaan, soms kwamen wij voor, dan weer zij. Dit ging zo door tot 18-19 en daarna wisten we het gat iets te vergroten naar twee en soms zelfs drie, maar wisten we ook dat we vol moesten houden, want de wedstrijd was nog lang niet afgelopen. Dat maakte ook dat iedereen bleef vechten voor elke bal ondanks dat het (zeker voor een aantal spelers) een vermoeiende wedstrijd was.

De Wâlden liet onze inhaalslag natuurlijk niet gebeuren en begon ook met wisselen en hoewel dit voor nieuw elan in de ploeg van de Friezen zorgde, lukte het ze niet om veel dichterbij te komen. We slaagden erin om de voorsprong te behouden en uiteindelijk de twee punten binnen te slepen na een 26-27 overwinning. Een winst die echt een verdienste is geweest van het hele team met alle wissels en met de support vanaf de tribune van de ouders van Wybren. Han en Wim hebben laten zien dat ze er kunnen staan als het nodig is en hoewel het verre van vlekkeloos ging, kunnen we met zijn allen trots zijn op de wedstrijd die we hebben neergezet.

Groetjes Evy