Verslag Walibi

Verslag Walibi

Zaterdag 25 juni eindelijk de dag dat we met de jeugdleden naar Walibi mogen. De Raak was in alle vroegte al wakker. U kent het wel zo’n dag dat je je niet mag verslapen, die gezonde spanning met zich mee brengt en waar vol verlangen naar uit is gekeken.

Allereerst onze dank namens de jeugdleden aan u. Deze dag is mede mogelijk gemaakt door alle leden die besloten hebben de contributie die “te veel” is betaald tijdens de corona in een leuke activiteit voor de jeugd te schenken.

Aangekomen bij de Bleek was het eerste (en enige) ongelukje een feit. Een eigenwijze Ice Coffee had besloten te gaan zwemmen in een tas. De kantine werd snel open gemaakt en verder leed werd voorkomen.

De jeugdleden, begeleiders en uitzwaaiers druppelden allemaal binnen. De oogjes nog op half 8, maar dat is niet zo gek om 7.30 uur in de ochtend. Het bekende koppentellen kon beginnen, de bus reed voor en we waren al zo goed als compleet.

Na een voorspoedige rit kwamen we aan in Biddinghuizen en stonden ineens midden op het terrein van Dancefestival Defqon. Nou ja, op het parkeerterrein. Security en feestgangers wandelden ons tegemoet terwijl wij richting ingang wandelden.

20 minuten voor de hekken opengingen stonden we klaar om het park te bestormen. Het geduld van onze jeugd werd flink op de proef gesteld omdat van de 2 geopende kassa’s wij de pech hadden de dame te krijgen die ingewerkt werd. Nadat er niet 1, niet 2 maar 3 collega’s op waren getrommeld om alles voor elkaar te krijgen. Onze jeugd was zeer geduldig en er is niet gezeurd toen ze moesten wachten. De tassen zijn gedropt bij de Haciënda, de jeugd verdween het park in en de Raak nestelde zich met een kopje koffie op het verzamelpunt.

De koffie was achter de kiezen en het werd tijd om te gaan kijken waar de jeugd uithing. Ik zal u vertellen, die zijn nog knap lastig te vinden in zo’n park! Hierdoor hebben we zelf geen actiefoto’s kunnen maken. Wel kunt u hieronder de groepsfoto terugvinden en een aantal foto’s die ons doorgestuurd zijn door de begeleiding en jeugd.

Uiteraard zelf ook een aantal rustige ritjes denk aan de boomstammen en de wildwaterbaan, want de mama’s hoeven niet zo nodig meer zo nodig in al dat wilde geweld.

Kwart voor 1 druppelde de jeugd weer binnen op het verzamelpunt. Hier konden de magen weer gevuld worden met een patatje met kipnuggets, hamburger of kipburger en een flesje water. Dit alles met de rustgevende muziek van Defqon op de achtergrond. We kregen alleen maar positieve berichten, de gezichten stonden allemaal erg blij. Dus als het eten dan achter de kiezen is, snel je tafel afruimen èn doooooooooor… Want er is niets fijner dan met een goed gevulde maag weer in een achtbaan stappen.

De middag verliep eigenlijk hetzelfde als de ochtend, als we wel een groep wisten te vinden zagen we alleen grote glimlachen en veel plezier.

Om 16.30uur was de afspraak om aanwezig te zijn op het verzamelpunt voor de terugreis. Natuurlijk was dit van de Raak wat optimistisch bedacht. Want wat doe je 5 minuten voor je terug moet zijn en je staat bijna voor in de rij van de attractie? Juist, dan pak je uiteraard dat ritje nog wel even mee!

Bij de uitgang nog snel een leuke groepsfoto gemaakt en daarna in een stevige looppas terug naar de bus. Bij de laatste keer tellen of iedereen wel in de bus zat nog wel lichte paniek. 2x geteld en we hadden een jeugdlid te veel? Uiteindelijk hadden we uit pure vermoeidheid waarschijnlijk de grote knuffelhond meegeteld die met het basketballen gewonnen was.

De chauffeuse bouwde in de bus nog een feestje voor de D’s en C’s, achter in de bus bij de B’s en A’s was de sfeer op een enkele uitzondering na wel een beetje in gekakt.  Er werd nog flink gedanst op Snollebollekes en gezwommen in Bacardi Lemon.

Graag willen wij de begeleidsters en noodauto Marcel bedanken voor de hulp en gezelligheid.

Over 2 weken nog een mooie allerlaatste afsluiting met een prachtig Jeugdkamp en dan kunnen we een traantje wegpinken omdat het dan echt over en uit is met ons verleden bij KV Rigtersbleek en ons gaan verheugen op de mooie herinneringen die we gaan maken bij NRC’22.

De Raak